Sercowy szablon chyba już na dobre zagościł na moim rękodzielniczym warsztacie. I proszę, znowu z niego skorzystałam…trzykrotnie. Raz, by „obsadzić” okienko z Aniołkiem, który przycupnął na parapecie, dwa, by za szybką umieścić dziecinę z warkoczykami i trzy, by…ale o tym za chwilę, bo to serduszko bardzo szczególne… Trzeba przyznać, że serca szyje się z ogromną przyjemnością, wprost trudno się od nich oderwać…kto doświadczył, to pewnie się ze mną zgodzi, a kto jeszcze nie spróbował, niech się nie waha, bo zabawa jest przednia ;-) Mnie  chwilowo zajmie coś innego, pojawiło się bowiem zamówienie na poduchy.  Materiały już czekają, termin goni, więc to teraz stanie się priorytetem. Ale póki co, to poniżej zdjęcia serc, o których było powyżej:

---

Nie wiem czy ktoś jeszcze pamięta mój wpis z Dnia Dziecka? Rozpisałam się wtedy o trzech stanach naszego JA. I temat mi jakoś niepostrzeżenie powrócił w formie serduszka właśnie. W tym okienku duszy, za szybką widać bowiem dziecięcą główkę. Może to owe Ja-Dziecko spoziera na ten świat?:) Wszelkie podobieństwo dziecięcia do jakiejś postaci literackiej lub filmowej…całkowicie przypadkowe oczywiście:)

   A tę część notki chciałabym zadedykować Vivictorii. Nie wierzę, że ktoś może nie znać blogu „Bag lady”. Jej torebki to – poezja. Fantazyjne, oryginalne, perfekcyjnie wykonane…po prostu cudne:)! A dla mnie osobiście ten blog jest szczególny, to od niego się wszystko zaczęło. To pierwsze miejsce sieciowe, na które się natknęłam. Cofnęłam się do pierwszego wpisu, do „Pra - torebki”…i zaczytywałam się, zaczytywałam…z podziwem patrząc na dokonania Autorki:) To wtedy, przy tej lekturze zaświtała mi pierwsza myśl, nieśmiała jeszcze…że może i dla mnie znalazłby się też jakiś kawałek wirtualnej przestrzeni? Tak, tak było… I oto jestem wśród Was…

    I kiedy tak teraz czytam, że Vivi ma kłopoty ze zdrowiem, że musi cierpieć z bólu…i ja nic nie mogę zrobić, w żaden sposób pomóc…to tak sobie pomyślałam, że chociaż gest jakiś uczynię, cokolwiek, żeby tylko dobra energia się wyzwoliła i poszła w świat i dotarła do Vivictorii… Ażeby w jakiś sposób zwizualizować te dobre fluidy, spontanicznie uszyłam dla Vivi serduszko, właśnie je skończyłam i jeszcze takie „cieplutkie” wstawiam na bloga, niech wirtualnie bije i dodaje sił w walce z choróbskiem. Jeśli pozwolicie, to niech ono będzie takie wspólne, od nas wszystkich, dlatego wyhaftowałam te słowa: „blogowe serce serc”…naszych serc, tylko dla Niej, dla naszej Bag lady! A jak ta cała nasza dobra energia, nasze ciepłe myśli szerokim strumieniem dotrą do chorej Koleżanki, w co wierzę, że dotrą…to na pewno zadziała …musi!!!!